درباره سه گفتوگوی اخیر رئیسجمهور محترم

در فاصله زمانی حدود ۳ هفته گذشته، آقای حسن روحانی، رئیسجمهور محترم کشورمان دو گفتوگوی تلویزیونی و یک سخنرانی داشتهاند. به گفته هر دو طیف طرفداران و منتقدان دولت، صحبتها در دو گفتوگوی تلویزیونی (یکی مصاحبه و دیگری گفتوگوی یک طرفه)، سوای از اشکالات محتوایی، حرف تازهای برای ارائه به مردم نداشت و بعضا حتی با واقعیتهای موجود نیز فرسنگها فاصله داشت. سخنرانی ۲۲ بهمن ایشان نیز خالی از این اشکالات نبود. از نظر شکلی هم دو گفتوگوی تلویزیونی را میتوان ساعتها نقد کرد چرا که، شباهتی به یک مصاحبه یا کنفرانس خبری «واقعی» نداشتند.

ترتیب سؤالهایی که مجری تلویزیون در مصاحبه دوم بهمن ماه مطرح کرد تا فرصت برای پاسخ دادن به سؤالهای مهم و اصلی نماند، یا رسانههایی که اجازه طرح پرسش در کنفرانس خبری سهشنبه ۱۷ بهمن را نیافتند، در کنار پاسخهای عجیبی که به همان یکی دو سؤال مهم مطرح شده داده شد واقعی بودن این گفتوگوها را زیر سؤال برد و همه را نا امید کرد. روز ۲۲ بهمن هم که حضور تماشایی مردم بسیاری را «غافلگیر» کرد و پایبندی مردم به انقلاب اسلامی را به رخ همه کشید، برخی اظهارات رئیسجمهور محترم، خالی از اشکال نبود. شاید بتوان گفت، «بیتوجهی به پرسشهای اساسی مردم» و «پاک کردن صورت مسئله» و القاء این مفهوم که«همه مقصرند جز دولت» و «اوضاع کشور گل و بلبل است» مخرج مشترک این سه گفتوگو و سخنرانی بود. بخوانید: