به نظر می رسد ادامه چنین روندی در رقابت های انتخاباتی بسیار خطرناک و هزینه ساز باشد. حب و بغض های سیاسی باعث شده تا مرزهای بی اخلاقی در سخنرانی ها درنوردیده شود و رئیس جمهور از چارچوب وظایف مطرح شده در قانونی اساسی برای این مقام نیز خارج گردد.

به گزارش جهان نیوز، رئیس جمهور جمهوری اسلامی ایران جایگاه عادی نیست که هر فردی برای ارضاء حس قدرت خود و ایجاد کلونی های قدرت و ثروت در اطرافش آن را به بازی بگیرد. براساس قانون اساسی رئیس جمهور حافظ قانون اساسی است و کسی باید باشد که منافع ملی را تامین سازد. رفتارهایی که حسن روحانی از خود در طول این سال ها بروز داده است، گویای این است که وی برای رسیدن به قدرت و حفظ آن سایر خطوط قرمز و ارزش های انقلابی و اخلاقی را زیر پا گذاشته است. روحانی کسی بود که به خاطر برخی عملکردهای منفی حتی صلاحیت وی با اما و اگر های فراوانی در سال 92 تایید شد.

همچنانکه در سال 1392 گزارشها و شایعاتی وجود داشت که حسن روحانی رد صلاحیت می شود. هرچند نداشتن تجربه اجرایی، نمی توانست برای روحانی خطرساز باشد اما برخی سوابق سیاسی و مذاکرات با طرف های غربی، در کارنامه اش نقاط سیاهی را ایجاد کرده بود که می توانست منجر به رد صلاحیت او شود.

بازداشت حسین موسویان دستیار حسن روحانی به عنوان جاسوس تیم هسته ای ایران، یکی از جنجالی ترین خبرهای سال 1386 بود. وی به جرم جاسوسی برای طرف های خارجی دستگیر و مجرم شناخته شد. علاوه بر وی باید نام افرادی را به این لیست جاسوسان هسته ای می توان اضافه کرد. چنین سابقه ای می توانست به رد صلاحیت حسن روحانی بینجامد که وی در سال 1392 از این خطر جست. ولی به هر حال روحانی وارد رقابت های انتخاباتی شد و در یک رقابت میلیمتری کلید پاستور به او سپرده شد.

حسن روحانی بار دیگر به عنوان رئیس جمهور مستقر از سوی شورای نگهبان برای رقابت های سال 96 احراز صلاحیت شد. وی که تا پیش از شروع رقابت ها با اعتماد به نفس کامل از پیروزی مجددش مطمئن بود، تا حدودی آرامشش را حفظ کرده بود اما در روزهای اخیر نتایج نظرسنجی و واکنش خشمگینانه مردم نسبت به عملکرد وی باعث شده تا رئیس جمهور مستقر از دامنه شئونات ریاست جمهوری خارج شود و با عصبانیت و عبور از خطوط قرمز و اخلاقی، فضا را به سمت دوقطبی خطرناکی پیش ببرد.

یکی از دغدغه های عمده نظام، عدم ایجاد دوقطبی و جنگ های سیاسی بی حاصل در یام انتخابات بود، چرا که سال 88 این دوقطبی ها باعث سواستفاده دشمنان و فتنه گران شد و امنیت و ثبات کشور را با تهدید روبه رو ساخت. همچنانکه یکی از دلایل عمده توصیه به نیامدن رئیس جمهور سابق کشور در انتخابات ریاست جمهوری را به خاطر جلوگیری از دوقطبی شدن فضای سیاسی کشور در سال 96 دانست.

حسن روحانی در سوگندی که در ابتدای شروع ریاست جمهوری اش به رسم قانون اساسی آن را خوانده بود، این موارد را مکلف به اجرایش بود : "من به عنوان رئیس جمهور در پیشگاه قرآن کریم و در برابر ملت ایران به خداوند قادر متعال سوگند یاد می کنم که پاسدار مذهب رسمی و نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی کشور باشم و همه استعداد و صلاحیت خویش را در راه ایفای مسئولیتهایی که بر عهده گرفته ام به کار گیرم و خود را وقف خدمت به مردم و اعتلای کشور، ترویج دین و اخلاق ، پشتیبانی از حق و گسترش عدالت سازم و از هر گونه خودکامگی بپرهیزم و از آزادی و حرمت اشخاص و حقوقی که قانون اساسی برای ملت شناخته است حمایت کنم . در حراست از مرزها و استقلال سیاسی و اقتصادی و فرهنگی کشور از هیچ اقدامی دریغ نورزم و با استعانت از خداوند و پیروی از پیامبر اسلام و ائمه اطهار علیهم السلام قدرتی را که ملت به عنوان امانتی مقدس به من سپرده است همچون امینی پارسا و فداکار نگاهدار باشم و آن را به منتخب ملت پس از خود بسپارم ."